Valtifest was top, maar valt toch net even buiten het rijtje ‘life changing’ haha . Misschien als we ons dit jaar écht verklede, dat – ie er dan volgend jaar op mag :p
ik wil ten eerste even zeggen dat ik het enorm bewonder dat je jezelf ziet als genezen. Ik heb inmiddels zelf ook de spirit te pakken dat ik mijn eigen eetbla achter mij wil laten en heb het gevoel dat het mij nu ook gaat lukken.
Toch ben ik erg benieuwd naar hoe je omgaat met je eigen lichaam. Ben je inmiddels tevreden met hoe je eruit ziet? Niet de neiging emoties e.d. op je eten te projecteren? Of sporten te zien als een soort van reden om te mogen eten (ik heb gesport, ergo ik mag eten?). Dit zijn dingen die mij nog steeds erg dwarszitten en wat achtervolgen.
En als ik dan bijvoorbeeld naar dat Bodyrock kijk, dan ervaar ik enerzijds een soort van jaloezie tov haar lichaam, maar anderzijds ook iets van… ik heb het idee dat dat niet helemaal gezond is (hoe ze eruit ziet dus), ik weet inmiddels wel beter.
Van die kleine dingetjes, ben benieuwd hoe jij daar nu tegenover staat.
Ik ga trouwens nog even niet die 30 daagjes vegan uitproberen, nog allemaal van die ei en melk producten die eerst op moeten haha en eventjes niet de tijd om me te focussen op wat ik allemaal nou wel en niet kan eten. Maar zodra ik er wél aan begin, laat ik het je weten.
En die soja-’ei’wit ga ik dan maar eens aanschaffen, als mijn portomonnee weer wat zwaarder weegt haha.
Nou toi toi toi, ik blijf met bewondering je blog lezen!
Liefs van Amber
Lastige vragen, moet ik eerlijk zeggen. Nee, ik ben niet 100% van de tijd tevreden met mijn lichaam en mijn gedachten over eten/sporten zijn ook niet 100% van de tijd rationeel. Then again: ik weet inmiddels dat dit bij 99,5% van de vrouwen en meisjes wereldwijd zo is, en ik zie nu in dat ik daar steeds ‘normaler’ in word. Lees: een standaard vrouw. Natuurlijk hoop ik ooit bij die 0,5 % te horen die écht een gezonde relatie met voeding en haar lichaam heeft, waar mijn moeder een mooi voorbeeld van is. Ik blijf daarnaar streven en ook al gaat het nu, nu ik al zoveel vooruitgang heb gemaakt, langzamer dan in het begin (laatste stukje is altijd het lastigst) maar ik hoop en denk er wel te komen.
With that being said, ik vind mijn relatie met mijn lichaam prima nu. Ik hoef niet altijd vol bewondering naar mezelf te kijken in de spiegel, zolang ik maar tevreden ben op zijn minst. Consistent tevreden, met hier en daar ups en downs. Hoe ik met eten omga is nu wel gezond, soms zelfs gezonder dan dat wat ik om mij heen zie. Ik ga echt niet meer stil staan bij niet teveel vetten of genoeg eiwitten of een dagje of twee dagen teveel gegeten. Qua eten gaat het mij helemaal niet meer om caloriëen of mijn gewicht, alleen om mijn gezondheid (en natuurlijk of ik er trek in heb ).
Sporten is lang mijn issue geweest, sportte jarenlang heel excessief. Ik denk daar nu ook ein-de-lijk een balans in te hebben gevonden. Begin dit jaar (2010 dan) sportte ik nog echt teveel, later nog steed veel maar het overgrootste gedeelte was omdat ik er écht plezier in had (rennen rennen rennen) maar ook nog ergens wel een deel dat móest. Nu is dat niet meer, en dat is heel erg wennen. Voel me snel lui als ik niet 5-7 dagen in de week sport, omdat ik dat gewoon niet gewend ben. Maar met dat gevoel doe ik verder niet zoveel. Als ik geen zin heb, sport ik niet. Als ik geen tijd hebt, sport ik niet. Als ik ergens pijn heb, sport ik niet. Waardoor mijn echte zín in sporten weer naar boven komt drijven, hoe minder je moet, hoe meer je wílt. Veel sporten zal (denk ik) wel een groot deel van mijn leven blijven, maar wie weet. En nee, ik sport niet meer om te mogen eten, maar heb dat eigenlijk nooit gehad. Ik sportte sowieso, en als ik voor mijn gevoel teveel had gegeten sportte ik gewoon nog meer. Nu eet ik juist vaak wat meer als ik ga sporten/heb gesport!
Ik denk inderdaad dat als je nog neiging hebt naar restrictief eten, het niet verstandig is de switch te maken naar vegetarisch/veganistisch. Alhoewel de switch naar veganistisch voor mij me juist over de streep heeft geholpen (geduwd) minder light producten te eten (light soja yogurt? nope. light smeerkaas/philadelphia? nee bestaat allemaal niet. allemaal volvet ). En ook vleesvervangers heb je niet in light, terwijl kipfilet en mager rundertartaar amper kcal in zit, dus ook dat heeft weer geholpen.
Hoop dat je hier wat aan hebt en bedankt dat je een berichtje achterlief
Hee wat een fijn antwoord.
Geen vlees eten is iets wat ik al erg lang niet doe, heeft niets te maken met een enig eetprobleem. Vanuit die optiek zou ik denk ik eerder de switch maken naar wel vlees, want bijv. tonijn en kipfilet, eiwitrijk en mager. Dus nee geen vegetariër zijn vanuit eetprobleem. Denk dat de stap naar veganisme ook niet daaruit zou bestaan, want ik weet dat ik ook met dat idee al heel lang loop, alleen nog steeds moet uitvoeren haha.
En nogmaals echt superknap dat je ook kan besluiten een weekje bijvoorbeeld niet te sporten als dit niet lukt, ik hoop ook over een tijdje te kunnen zeggen dat ik dit kan.
En het klopt inderdaad dat bijna alle vrouwen/mensen wel met die ideeen zitten van ontevredenheid met lichaam e.d. Ik doelde meer op dat het leidend en beperkend is voor je leven. Maar dat begreep je wel gelukkig.
Maar ik blijf erbij dat ik bewondering voor je heb en veel energie haal uit je site en ondanks dat ik je niet ken, wel echt trots op je ben .
Dankjewel Amber. Het is zo moeilijk te verwoorden, maar het doet me echt heel veel dat je dat zegt. En ik vind het ook heel fijn dat jij wat hebt aan mijn blog. Toen ik af en toe een berichtje in deze trant begon te krijgen maanden geleden, gaf mij dat ook echt een boost, nog een reden om hard aan de slag te blijven met ‘beter’ worden. Omdat ik graag een goed voorbeeld wil zijn en meiden wil laten zien hoeveel leuker en fijner het leven is zonder die misere. Het is niet aan mij besteed om later in mijn cariere mensen met een eetstoornis te begeleiden, maar ik wil heel graag mensen helpen die, zonder dat ze een eetstoornis hebben, zich niet lekker in hun vel voelen om welke reden dan ook. Dat is echt mijn passie, en met mijn blog heb ik het gevoel daar nu al een beetje mee bezig te zijn .
Wat een leuke post zeg! Ik lees je blog al vanaf het prille begin.. Ik zat eerst op de site valtaf.nl. Ik zat toen echt op een diepe plaats en ik moet eerlijk zeggen dat jou blog voor mij een schakelpunt is geweest in mijn leven. Ik ben toen pas echt bewust gaan nadenken over voeding en dieten en hoe deze echt mijn leven beheersten.. Away met valt af dus en toen ben ik jou blog beginnen lezen, samen met die van angela en gina ( en deze stonden op jou blogroll) Ik ben je dus ontzettend dankbaar, dankzij jou eet ik terug gezond en kan ik terug rationeel over eten nadenken. Mede dankzij jou had ik de durf om mijn leven te veranderen zowel op vlak van voeding als professioneel gezien..
Al reply ik niet zoveel meer als in het begin ( grotendeels omdat ik niet vegan of vegetarisch ben) blijf ik je blog met evenveel plezier lezen en hoop ik echt dat je blijft schrijven..
Wat fijn om te lezen Nathalie, doet me echt goed om te horen hoe goed het met je gaat. Had nooit kunnen verwachten dat mijn schrijfels anderen zou kunnen helpen maar het maakt me wel echt blij. Ben super trots op je. Wel jammer dat je minder reageerd om die reden, had namelijk wel het idee en de hoop dat mijn posts, de meeste dan, toegankelijk waren voor iedereen .
xx
don’t get me wrong meid.. Ze zijn nog steeds zeer toegankelijk en ik lees ze echt allemaal met even plezier..
Maar ik ben meer een replyer op food related items en life and stuff omdat ik daar meer voeling mee heb.. De posts over veganistisch eten, of andere topics zijn super interessant om te lezen.. Don’t you doubt about that!
Wauw, ik/wij zijn echt supertrots op je!! Als het zo op papier staat heb je in 2011 echt superveel bereikt en kom je steeds verder! Wat goed en wat mooi om te lezen. Toppertje!
Liefs Nancy
Well, just take into account Greece is a little closer to Holland than it is to the States eh . Still, it really was epic to lazy around in the sun for an entire week!
I really respect you for being so honest and forthcoming about this, – let alone the fact that you’ve successfully recovered! That’s fantastic And I think it’s great that you’ve channeled your “food energy” into healthy eating and fitness!
Thank you Amber! And that’s a great way of putting it, channeling my energy in a different direction. Because it’s hard for me not to live with a specific purpose, something to throw myself at, a passion to work with, and for a while I let something very negative be that centre of attention.
Wat blijft t fantastisch om t lezen hoe je anderen motiveert, stimuleert en inspireert. Maar t mooiste is nu voor mij om te mogen zien dat jij je eigen gelukspad aan t bewandelen bent en vol bewondering in je leven staat en idd je eigen duidelijke koers bepaalt. Ik heb het met heel veel innerlijk gevoel gelezen en heb ook dit stuk nu samen met jou eindelijk voltooid. Je hebt nu met recht kunnen schrijven dat je genezen bent, dat ben je ook, en dat te lezen maakt me zo gelukkig, lieve mooie en veelzijdige dochter van me, liefs van je mam
I just wanted to tell you that I really enjoyed your post! Your story is very similar to mine, even though I’m still in the early stage of changing my life. As of september 2010 I officially recovered from bulimia, meaning that I was “discharged” from the ED center that followed me. I know I still have a lot to work on but for the first time in my life I feel like this is it, I AM going to recover for good.
In about a month I’ll move to a a new state here in Europe to start studying Naturopathic Nutrition (it’s always been a dream of mine) and I really hope I’ll be able to help others with that. I can’t wait to share more of this on my blog as I progress on this journey… now it’s a lil bit too early, first I want to make sure that it’s really happening before talking about it too much. I dreamed about this for so long that I find it hard to believe it that it’s finally happening
Oh, and I started following Bodyrock.tv too ;D
I haven’t run any race so far but I’m hoping to run a 5k this year!
[...] scheduled programming. This week is National Eating Disorder Awareness week, or NEDA, and given my history I felt compelled to contribute to this incredibly important topic. I have gotten several comments [...]
Just took a quick look at your blog and I really admire you putting yourself out there like that and bringing across such a strong message. Good luck with recovery
Leuk je bent een Bodyrocker! Ik ook, maar ik doe ook aan JNL Fusion. Moet je even op mijn site kijken onder JNL Fusion Categorie en dan mijn weekplanning. Zo super gaaf en heel leuk om te doen.
Goeie post, maar ik mis valtifest haha;)
Valtifest was top, maar valt toch net even buiten het rijtje ‘life changing’ haha
. Misschien als we ons dit jaar écht verklede, dat – ie er dan volgend jaar op mag :p
Haha okay had niet begrepen dat de insteek life changing was;)
Je ‘recovery story’ is zo herkenbaar.
Meaning you’re in a happy place too now? Van je verhalen maak ik op van wel, maar toch even vragen voor de zekerheid.x
Well, most of the time, Yes!
Hoi hoi,
ik wil ten eerste even zeggen dat ik het enorm bewonder dat je jezelf ziet als genezen. Ik heb inmiddels zelf ook de spirit te pakken dat ik mijn eigen eetbla achter mij wil laten en heb het gevoel dat het mij nu ook gaat lukken.
Toch ben ik erg benieuwd naar hoe je omgaat met je eigen lichaam. Ben je inmiddels tevreden met hoe je eruit ziet? Niet de neiging emoties e.d. op je eten te projecteren? Of sporten te zien als een soort van reden om te mogen eten (ik heb gesport, ergo ik mag eten?). Dit zijn dingen die mij nog steeds erg dwarszitten en wat achtervolgen.
En als ik dan bijvoorbeeld naar dat Bodyrock kijk, dan ervaar ik enerzijds een soort van jaloezie tov haar lichaam, maar anderzijds ook iets van… ik heb het idee dat dat niet helemaal gezond is (hoe ze eruit ziet dus), ik weet inmiddels wel beter.
Van die kleine dingetjes, ben benieuwd hoe jij daar nu tegenover staat.
Ik ga trouwens nog even niet die 30 daagjes vegan uitproberen, nog allemaal van die ei en melk producten die eerst op moeten haha en eventjes niet de tijd om me te focussen op wat ik allemaal nou wel en niet kan eten. Maar zodra ik er wél aan begin, laat ik het je weten.
En die soja-’ei’wit ga ik dan maar eens aanschaffen, als mijn portomonnee weer wat zwaarder weegt haha.
Nou toi toi toi, ik blijf met bewondering je blog lezen!
Liefs van Amber
Lastige vragen, moet ik eerlijk zeggen. Nee, ik ben niet 100% van de tijd tevreden met mijn lichaam en mijn gedachten over eten/sporten zijn ook niet 100% van de tijd rationeel. Then again: ik weet inmiddels dat dit bij 99,5% van de vrouwen en meisjes wereldwijd zo is, en ik zie nu in dat ik daar steeds ‘normaler’ in word. Lees: een standaard vrouw. Natuurlijk hoop ik ooit bij die 0,5 % te horen die écht een gezonde relatie met voeding en haar lichaam heeft, waar mijn moeder een mooi voorbeeld van is. Ik blijf daarnaar streven en ook al gaat het nu, nu ik al zoveel vooruitgang heb gemaakt, langzamer dan in het begin (laatste stukje is altijd het lastigst) maar ik hoop en denk er wel te komen.
With that being said, ik vind mijn relatie met mijn lichaam prima nu. Ik hoef niet altijd vol bewondering naar mezelf te kijken in de spiegel, zolang ik maar tevreden ben op zijn minst. Consistent tevreden, met hier en daar ups en downs. Hoe ik met eten omga is nu wel gezond, soms zelfs gezonder dan dat wat ik om mij heen zie. Ik ga echt niet meer stil staan bij niet teveel vetten of genoeg eiwitten of een dagje of twee dagen teveel gegeten. Qua eten gaat het mij helemaal niet meer om caloriëen of mijn gewicht, alleen om mijn gezondheid (en natuurlijk of ik er trek in heb
).
Sporten is lang mijn issue geweest, sportte jarenlang heel excessief. Ik denk daar nu ook ein-de-lijk een balans in te hebben gevonden. Begin dit jaar (2010 dan) sportte ik nog echt teveel, later nog steed veel maar het overgrootste gedeelte was omdat ik er écht plezier in had (rennen rennen rennen) maar ook nog ergens wel een deel dat móest. Nu is dat niet meer, en dat is heel erg wennen. Voel me snel lui als ik niet 5-7 dagen in de week sport, omdat ik dat gewoon niet gewend ben. Maar met dat gevoel doe ik verder niet zoveel. Als ik geen zin heb, sport ik niet. Als ik geen tijd hebt, sport ik niet. Als ik ergens pijn heb, sport ik niet. Waardoor mijn echte zín in sporten weer naar boven komt drijven, hoe minder je moet, hoe meer je wílt. Veel sporten zal (denk ik) wel een groot deel van mijn leven blijven, maar wie weet. En nee, ik sport niet meer om te mogen eten, maar heb dat eigenlijk nooit gehad. Ik sportte sowieso, en als ik voor mijn gevoel teveel had gegeten sportte ik gewoon nog meer. Nu eet ik juist vaak wat meer als ik ga sporten/heb gesport!
Ik denk inderdaad dat als je nog neiging hebt naar restrictief eten, het niet verstandig is de switch te maken naar vegetarisch/veganistisch. Alhoewel de switch naar veganistisch voor mij me juist over de streep heeft geholpen (geduwd) minder light producten te eten (light soja yogurt? nope. light smeerkaas/philadelphia? nee bestaat allemaal niet. allemaal volvet
). En ook vleesvervangers heb je niet in light, terwijl kipfilet en mager rundertartaar amper kcal in zit, dus ook dat heeft weer geholpen.
Hoop dat je hier wat aan hebt en bedankt dat je een berichtje achterlief
x sabine
Hee wat een fijn antwoord.
.
Geen vlees eten is iets wat ik al erg lang niet doe, heeft niets te maken met een enig eetprobleem. Vanuit die optiek zou ik denk ik eerder de switch maken naar wel vlees, want bijv. tonijn en kipfilet, eiwitrijk en mager. Dus nee geen vegetariër zijn vanuit eetprobleem. Denk dat de stap naar veganisme ook niet daaruit zou bestaan, want ik weet dat ik ook met dat idee al heel lang loop, alleen nog steeds moet uitvoeren haha.
En nogmaals echt superknap dat je ook kan besluiten een weekje bijvoorbeeld niet te sporten als dit niet lukt, ik hoop ook over een tijdje te kunnen zeggen dat ik dit kan.
En het klopt inderdaad dat bijna alle vrouwen/mensen wel met die ideeen zitten van ontevredenheid met lichaam e.d. Ik doelde meer op dat het leidend en beperkend is voor je leven. Maar dat begreep je wel gelukkig.
Maar ik blijf erbij dat ik bewondering voor je heb en veel energie haal uit je site en ondanks dat ik je niet ken, wel echt trots op je ben
Dankjewel Amber. Het is zo moeilijk te verwoorden, maar het doet me echt heel veel dat je dat zegt. En ik vind het ook heel fijn dat jij wat hebt aan mijn blog. Toen ik af en toe een berichtje in deze trant begon te krijgen maanden geleden, gaf mij dat ook echt een boost, nog een reden om hard aan de slag te blijven met ‘beter’ worden. Omdat ik graag een goed voorbeeld wil zijn en meiden wil laten zien hoeveel leuker en fijner het leven is zonder die misere. Het is niet aan mij besteed om later in mijn cariere mensen met een eetstoornis te begeleiden, maar ik wil heel graag mensen helpen die, zonder dat ze een eetstoornis hebben, zich niet lekker in hun vel voelen om welke reden dan ook. Dat is echt mijn passie, en met mijn blog heb ik het gevoel daar nu al een beetje mee bezig te zijn
.
liefs
Hey meid!
Wat een leuke post zeg! Ik lees je blog al vanaf het prille begin.. Ik zat eerst op de site valtaf.nl. Ik zat toen echt op een diepe plaats en ik moet eerlijk zeggen dat jou blog voor mij een schakelpunt is geweest in mijn leven. Ik ben toen pas echt bewust gaan nadenken over voeding en dieten en hoe deze echt mijn leven beheersten.. Away met valt af dus en toen ben ik jou blog beginnen lezen, samen met die van angela en gina ( en deze stonden op jou blogroll) Ik ben je dus ontzettend dankbaar, dankzij jou eet ik terug gezond en kan ik terug rationeel over eten nadenken. Mede dankzij jou had ik de durf om mijn leven te veranderen zowel op vlak van voeding als professioneel gezien..
Al reply ik niet zoveel meer als in het begin ( grotendeels omdat ik niet vegan of vegetarisch ben) blijf ik je blog met evenveel plezier lezen en hoop ik echt dat je blijft schrijven..
It means a lot to a lot of people
liefs,
nathalie
Wat fijn om te lezen Nathalie, doet me echt goed om te horen hoe goed het met je gaat. Had nooit kunnen verwachten dat mijn schrijfels anderen zou kunnen helpen maar het maakt me wel echt blij. Ben super trots op je. Wel jammer dat je minder reageerd om die reden, had namelijk wel het idee en de hoop dat mijn posts, de meeste dan, toegankelijk waren voor iedereen
.
xx
don’t get me wrong meid.. Ze zijn nog steeds zeer toegankelijk en ik lees ze echt allemaal met even plezier..
Maar ik ben meer een replyer op food related items en life and stuff omdat ik daar meer voeling mee heb.. De posts over veganistisch eten, of andere topics zijn super interessant om te lezen.. Don’t you doubt about that!
Goed om te horen!
Wauw, ik/wij zijn echt supertrots op je!! Als het zo op papier staat heb je in 2011 echt superveel bereikt en kom je steeds verder! Wat goed en wat mooi om te lezen. Toppertje!
Liefs Nancy
Dankjewel lieverd!
ahhh I cant believe you went to Greece – thats epic!!
wow you had quite the year! im so glad that you feel recovered from ED! you rock!
Well, just take into account Greece is a little closer to Holland than it is to the States eh
. Still, it really was epic to lazy around in the sun for an entire week!
I really respect you for being so honest and forthcoming about this, – let alone the fact that you’ve successfully recovered! That’s fantastic
And I think it’s great that you’ve channeled your “food energy” into healthy eating and fitness!
Thank you Amber! And that’s a great way of putting it, channeling my energy in a different direction. Because it’s hard for me not to live with a specific purpose, something to throw myself at, a passion to work with, and for a while I let something very negative be that centre of attention.
Wat blijft t fantastisch om t lezen hoe je anderen motiveert, stimuleert en inspireert. Maar t mooiste is nu voor mij om te mogen zien dat jij je eigen gelukspad aan t bewandelen bent en vol bewondering in je leven staat en idd je eigen duidelijke koers bepaalt. Ik heb het met heel veel innerlijk gevoel gelezen en heb ook dit stuk nu samen met jou eindelijk voltooid. Je hebt nu met recht kunnen schrijven dat je genezen bent, dat ben je ook, en dat te lezen maakt me zo gelukkig, lieve mooie en veelzijdige dochter van me, liefs van je mam
Isa is SO cute!!! hehe, looks like she’s already discovered your countertops.
She’s discovered wayyyy to much already
Hi Sabine,
I just wanted to tell you that I really enjoyed your post! Your story is very similar to mine, even though I’m still in the early stage of changing my life. As of september 2010 I officially recovered from bulimia, meaning that I was “discharged” from the ED center that followed me. I know I still have a lot to work on but for the first time in my life I feel like this is it, I AM going to recover for good.
In about a month I’ll move to a a new state here in Europe to start studying Naturopathic Nutrition (it’s always been a dream of mine) and I really hope I’ll be able to help others with that. I can’t wait to share more of this on my blog as I progress on this journey… now it’s a lil bit too early, first I want to make sure that it’s really happening before talking about it too much. I dreamed about this for so long that I find it hard to believe it that it’s finally happening
Oh, and I started following Bodyrock.tv too ;D
I haven’t run any race so far but I’m hoping to run a 5k this year!
As you can see lots of similarities here haha
Thanks for sharing your story!
[...] losing weight (if you’re new and don’t know what I’m talking about, please read this post [...]
[...] scheduled programming. This week is National Eating Disorder Awareness week, or NEDA, and given my history I felt compelled to contribute to this incredibly important topic. I have gotten several comments [...]
Nice post.
Love the part about I went to New York, I went Vegan.
It’s SO awesome to be vegan in New York. The Lower East Side is Vegan Heaven.
I hope to one day move to Cali, I’ve heard it vegan heaven over there too :p!
Thanks for sharing your story with the blog-world.
I am struggling with recovery and love to get inspiration from woman just like you. (0:
Just took a quick look at your blog and I really admire you putting yourself out there like that and bringing across such a strong message. Good luck with recovery
Leuk je bent een Bodyrocker! Ik ook, maar ik doe ook aan JNL Fusion. Moet je even op mijn site kijken onder JNL Fusion Categorie en dan mijn weekplanning. Zo super gaaf en heel leuk om te doen.